Luidsprekers.nl
Zoals het moet klinken
       Chario Academy Sovran
Luidsprekers
Millon Cobra IV
Millon Air Reference II
Avalon Sentinel II
Avalon Eidolon
Dynaudio DM2/6
Dynaudio Focus 220mkII
Dynaudio Focus 110A
Dynaudio Excite X12
B&W 804 Nautilus
B&W 804s
B&W 804 Diamond
B&W 803 Nautilus
B&W 803s
B&W 803D
B&W 803 Diamond
B&W 802 Nautilus
B&W 802D

Adam Audio Classic
Compact mk3

Sonus Faber Guarneri
Audiostatic DCA 2
Aurum Cantus V2M

Focal Maestro Utopia III
Cabasse Egea 3

Burmester B25

Burmester B30
Celestion F30

Chario Academy Sovran
Kef reference 203/2
Kef reference 205/2
Kef XQ 30
Kef XQ 40
Ruark Talisman
Dali Ikon 5mk2
























 

 

 

 





























 




Chario Academy Sovran

De meeste audioliefhebbers associëren Italiaanse luidsprekers met een warm, romantisch geluid. Hun aantrekkingskracht tot deze luidsprekers heeft meer te maken met hun hart dan hun hoofd. Maar niets van de timbre balans tot het algemene geluid van de Sovran zette mij tot zwijmelen, noch denk ik dat dat de bedoeling was van designer Mario Marcello. Ondanks het uiterlijk van de Sovran klonk het geluid eerder Germaans dan Italiaans. Met de door de luidsprekers beweerde - 3dB lage-frequentie en 35Hz cutoff point verwachtte ik niet een heel erg diepe bas te horen, en dat deed ik dan ook niet. Maar de bas die de Sovran wel produceerde klonk natuurlijk en als muzikaal nauwkeurig als ik gehoord heb van welke luidspreker dan ook.

De onderste octaven waren buitengewoon schoon en soepel. Alhoewel 35Hz je niet het volledige onderste gewicht kan geven, compenseerde de Sovran meer dan benodigd met duidelijkheid en ongelofelijk weinig kleuring, wat vaak makkelijk prefereerbaar is over een grotere bas extensie.

De complete vrijheid van de Sovran van midbass "overhang" betekende dat, tot ik gewend raakte aan de duidelijkheid en eerlijkheid van de luidspreker, moest controleren of de woofers wel werkten, omdat ze onmogelijk  te "horen" waren. Wanneer ze nodig waren om een diepe bas te creëren, deden ze dat. Wanneer ze niet nodig waren, deden ze dat niet.

De integratie van de bas, midbass, en midrange outputs van de Sovran waren ook subjectief gezien naadloos, een spectaculaire resolutie van "event detail" producerend met elk individueel instrument. Vooral stemmen verschenen "uit het niets" in drie dimensies, klonken briljant, en werden nooit verduisterd door "warme" zones. De overgang van mid/woofer tot tweeter, wat volgens een grafiek in de gebruiksaanwijzing gebeurde op een abnormaal lage 1180Hz, was ook soepel en indrukwekkend transparant. Niet verrassend was dat mannelijke en vrouwelijke stemmen aangenaam samengingen en fundamenteel correct waren.

Het is altijd leuk om een nieuwe tweeter te horen, en Chario's Silversoft dome bleek zeer doeltreffend, ongelofelijk gedetailleerd, en "snel". Als de Focal 1037 Be's omgekeerde beryllium-dome tweeter warm en soepel klonk en op de gepolijste kant van gedetailleerd zat, zat Chario's tweeter op de luchtige en uitbundige kant -- zoals Dynaudio's beroemde Esotat tweeter.

Alles bij elkaar hoorde ik een tonale balans die met opmerkelijke nauwkeurigheid was voorspeld door de frequency response graph geprint in de gebruiksaanwijzing van de Sovran. Volgens dat rolt de luidspreker steil naar beneden onder 35 Hz en is opmerkelijk soepel door de midbass. Een dip beginnende rond 800Hz strekt zich uit tot ongeveer 4kHz, met een rijzend respons tot 8kHz, gevold door nog een lichte dip, en dan door een piek bij 15kHz.

De totale timbrale balans van de Sovran was op de gladde en koele kant van neutraal, maar slechts lichtjes--het type soepel en gemeten toon balans dat gemakkelijk neutraal te maken is met accessoires en goede keuzes gezien de rest van de uitrusting.

Gedreven door de warme, gladde, en gedetailleerde M-800A power amp (zie mijn beoordeling in de November editie), of de Music Reference RM-200, produceerde de Chario Sovran een bijna ideaal tonaal balans met een lichte, soepele glinstering op de bovenkant, onafhankelijk van het feit of de luidsprekers iets naar binnen gericht stonden of recht vooruit vuurden. Gedreven door de Musical Fidelity kW monoblocks klonken ze een beetje koeler dan ideaal, maar de combinatie zorgde nog steeds voor behaaglijk en opwindend luisteren.

Terwijl een aantal andere luidsprekers ook de imposante timbrale neutraliteit van de Academy Sovran behaalden, komen weinig in welke prijscategorie dan ook in de buurt van de geloofwaardigheid van zijn reproductie muzikale instrumenten. Ik hoorde niet zomaar muziek dat voorstroomde uit twee dozen, noch klonken instrumenten met een gegeven frequentiebereik samengesmolten in een "frequentie zone". Er waren geen zones van warmte of koelheid waardoor ik moest luisteren naar de instrumenten. De Sovran was één of van de minst gekleurde luidsprekers die ik ooit gehoord heb, met een verslavende directheid en levendigheid aan zijn presentatie.

Julie London's Julie Is Her Name (45rpm LPs, Liberty/BoxStar) produceerde een betoverde combinatie van vocale detail en instrumentele helderheid. The Sovran presenteerde London's stem levendig in een driedimensionale ruimte met genoeg aanwezigheid en resolutie om geloofwaardig te zijn zonder te geanalyseerd te klinken. Barney Kessel's gitaarspel produceerde bruisende ritmische zip, evenals harmonische complexiteit en textuur. Een test-druk van een nieuwe Warner Bros. heruitgave op vinyl van Van Morrison's kosmische Astral Weeks onthulde het vermogen van de Sovran om superschone beelden te presenteren in een ruimte en de baffles van de luidsprekers te doen verdwijnen. En de delicate vingerbekkens op "Sweet Thing" zweefden als tastbare kristallen aanwezigheden voor de baffles van de luidsprekers langs, hun geluid wegebbend over -wat leek- onmogelijk lange momenten.

Als je houdt van warm, pluizig, en comfortabel geluid, dan is de Chario Sovran misschien niet wat voor jou. Als je houdt van een strakke rit met een grote helderheid in attack, een schoon vasthouden van tonen, en lange wegvallende geluiden die oude opnames verheerlijken, dan zal de Academy Sovran je dat alles geven en meer. Maar wees bereid: deze luidspreker geeft problematisch opnames de kans niet om hun fouten te verbergen.

Hoewel niet een grote luidspreker kan de Sovran luid spelen zonder inspanning, en zijn helderheid en samenhang vasthouden op gelijke voet met wanneer de luidspreker op het niveau van een fluister staat. Instrumenten behielden hun timbrale en fysieke integriteit, en hun beelden waren wel van de baffles vandaan geplaatst op hoge, lage, of middel SPLs.

Als ik de Sovran moest samenvatting in een enkele bewoording, dan zou het zijn "goed georganiseerd". Het sprak met één stem, ritmisch, harmonisch, en dynamisch, en produceerde muzikale beelden die klonken alsof ze geproduceerd werden door een pulserende bol--zelfs meer dan Cabasse's La Sphère, wat daadwerkelijk een bol is. Het was alsof het geluid van één enkel punt vandaan kwam.

Reference Recordings heeft onlangs Tutti! vrijgegeven, een sampler van spectaculair klinkende orkestrale opnames van haar catalogus (SACD/CD, RR-906SACD). Dit type muzikale vuurwerk is een hoofdbestanddeel van audioliefhebberij geweest sinds de jaren '50, en Tutti! levert de goederen met vertrouwde sonische blockbusters zoals Rimsky-Korsakov's Dance of the Tumblers (van The Snow Maiden) en Mussorgsky's Great Gate at Kiev (van Pictures at an Exhibition), beiden met Eiji Oue het Minnesota Orchestra dirigerend. Terwijl de Sovran niet op kon boksen tegen de Wilson MAXX 2s' massale attack of diepe bas, reproduceerden ze wel even indrukwekkend facsimile's van de opnames van Prof. Keith Johnson die meer compact waren, strakker getekend, en meer ruimtelijk samenhangend, vooral in termen van soundstage diepte en de schone separatie van individuele instrumenten.

The Sovran liet rock en jazz even goed, zo niet beter dan, tot zijn recht komen klassieke muziek (wat al goed genoeg was), waar zeer diepe bas belangrijker is. (Je zou je verbazen hoe weinig bas er is onder 35Hz in de meeste rock en jazz opnames.) De Sovran klonk prachtig op goed opgenomen rock albums zoals Elvis Costello's Trust (LP, F-Beat XX11LP). De bekkens klonken briljant, de snaar sprong eruit, en het drumstel leek dicht gefocust in ruimte. Steve Nieve's piano produceerde een behaaglijke vonk boven het harmonische samenspel van de instrumenten, zonder ooit hard of broos te worden. Costello's stem zweefde met overtuiging tussen de luidsprekers, volledig uitwerkt, elke ironisch flexie gecommuniceerd met grote helderheid.

De 45rpm heruitgave van de Bill Evans Trio's Waltz for Debby (LPs, Analogue Production) via de Charios was echt een traktatie. De Sovrans plaatsten me in de Village Vanguard, dicht bij het podium. Paul Motian's werk met de bekken produceerde een briljante flikkering, tastbare texturen, en heel veel lucht. Ik kon voelen hoe Scott LaFaro de bas plukte, maar voelde ook het gewicht van het instrument en zijn strak gedefinieerde beeld in de ruimte. Evans' piano combineerde een complexe percussie aanval, een houtmetalen volhouden, en delicate wegvallen die zelfs bleven bestaan als de noten zich opstapelden. Tijd- en tonale afwijkingen waren gelukkig absent in de actie--iets dat moeilijk is om te doen met deze opname. Er zijn maar weinig luidsprekers die het zo goed kunnen doen.

Bezoekende audioliefhebbers, of het nou nieuwelingen of veterans waren, waren onder de indruk van het ontbreken van duidelijke verkleuringen, het ritmische geluid, de ruimtelijke samenhang en drie-dimensionaliteit van de Sovran's, en in speciaal hun bruizigheid: hun vermogen om snel muzikale momenten op te roepen en weer te doen verdwenen.

Ik ook.

 

Conclusie

Elegant ontworpen en prachtig gebouwd, Chario's Academy Sovran biedt een hoog niveau van muzikale prestaties in elke mogelijke categorie behalve degenen met de diepste bas--en wat het daar ontbreekt maakt hij goed met de hoge kwaliteit van zijn toonperfecte bas.

Ik was onder de indruk van de rotsvaste ritmische samenhang van de Sovran en zijn schone, beweeglijke attack, gevolgd door zijn gladde tonale balans. Voeg daaraan toe zijn vaste beeldvorming en indrukwekkend soundstaging--afhangend van de positie van de luidspreker, heb je een keuze tussen een diepe, smalle soundstage, of eentje die een stuk wijder en een beetje ondieper is, maar hoe dan ook een consistente reproductie van klankkleuren. Voeg daaraan toe de zorgvuldig afgewerkte hardhouten kasten, een uitzonderlijke resolutie van hoge frequentie detail met alleen een lichte neiging naar helderheid, en je hebt een luidspreker die -weliswaar niet goedkoop- uitzonderlijke presentaties biedt. Maar even indrukwekkend was wat ik niet hoorde van de Sovran: geen bloat, valse warmte, ets, afwijking, of (vooral) congestie.

De Amerikaanse luidspreker markt is dan misschien overbevolkt, er is altijd ruimte voor een luidspreker zo goed ontworpen en uitgevoerd als de Chario Academy Sovran. Het gaat de strijd aan met alle luidsprekers in zijn prijsklasse, en ook vele luidsprekers die een stuk meer kosten.

 Prijs 11.500 set




Millon Air Reference II    

Klank:

Als binnenkomertje werd gekozen voor een aantal rustige nummers. De sfeer werd door de Millon prima opgepakt met veel rust en ruimte. Mary Black: een mooi stemgeluid met veel gevoel. De stem staat vóór de speaker.
Daarna werd er wat geschoven om uiteindelijk uit te komen op een meter van de achter- en dezelfde afstand van de zijkant. Het laagaandeel is naar smaak in te vullen door naar voren en naar achteren te schuiven.

Avalon Sentinel II luidsprekers

Vanaf het begin van het eerste liedje van The French Triangle Test CD, creëerde de Sentinel II een wijd en diep geluid. Het geluid van elk afzonderlijk muziekinstrument scheen groot en vol. Ik was heel erg tevreden met de kwaliteit van de muziek. De saxofoon was warm en magnetisch en de blaasgeluiden droegen de kwaliteit van een grote hoeveelheid lucht die uit de bel van een sax werd geblazen.

Sonus Faber Guarneri memento

De Guarneris klonken, direct nadat ik ze uit de doos had gehaald al meteen goed, maar uit de eerste auditie bleek dat met langdurig experimenteren ze nog meer subtiliteit zouden kunnen gaan onthullen. De Musical Fidelity A-1000 class-A amplifier, alhoewel een beetje uit de prijsklasse van de Guarneri, toonde dat deze luidsprekers een zoete versterker nodig hebben die harmonisch in evenwicht is.
 
Aurum Cantus V2M

De gedetailleerde en ongekleurde midrange reproductie van de Aurum Cantus V2M zette me aan om te gaan graven voor mijn collectie van goed opgenomen vocale uitvoeringen. Bij "Round Midnight", van Ella Fitzgerald's Clap Hands, Here Comes Charlie! was elke zijdeachtige, wulpse stembuiging van Fitzgerald zo fascinerend dat ik op mijn notitieblok krabbelde: "Ze praat tegen me. Ze zingt tegen me..

 
Audiostatic dca 2

Pure 'full range' elektrostatische luidsprekers
Het nieuwe Audiostatic DCA (Direct Coupled Archive) luidspreker systeem is een combinatie van twee, vier, of zes pure 'full range' elektrostatische dipool luidsprekers. Die, afhankelijk van het aantal luidsprekers, de DCA2, DCA4, of DCA6 heten.

Focal Maestro Utopia III

Ik verwachtte een lange periode waarin ik de Maestro's moest laten 'inspelen', een zogenaamde break-in period, na mijn ervaring met de Electra 1007 Be boekenkast luidsprekers, maar hun balans veranderde zeer weinig na de eerste dag van gebruik. Ik vond het geluid van de Focal 1007 Be briljant; en in contrast was de Maestro Utopia eigenlijk een beetje mild, zelfs beschaafd

Cabasse Egea 3

De Egea 3 is een drie weg ontwerp: twee 170-millimeter bas drivers met 125-millimeter diameter Duocell cones die geladen zijn met een 'downward-firing' port dat uitkomt tussen de basis en de plint.

Rond 1.1 kHz kruist dit over naar één van Cabasse's speciale co-axial drive units, die een ringvormige membraam heeft en om een kleine hoorngeladen dome tweeter zit


Burmester B25


Chario Academy Sovran

De meeste audioliefhebbers associëren Italiaanse luidsprekers met een warm, romantisch geluid. Hun aantrekkingskracht tot deze luidsprekers heeft meer te maken met hun hart dan hun hoofd. Maar niets van de timbre balans tot het algemene geluid van de Sovran zette mij tot zwijmelen


Genesis 1. 2

Het Genesis™ 1.2 luidspreker systeem is de nieuwste iteratie van het leidende luidspreker systeem van Genesis. Gecreëerd door de muziekliefhebber die geen compromissen accepteert in de reproductie van een muzikaal evenement, is de Genesis 1.2 het hoogtepunt van een 30-jaar oud nalatenschap van 'reference level line-source dipole' luidspreker systemen die hun oorsprong vinden in de Genesis I in 1993, en zelfs verder terug tot in de IRS™ in 1977.


JBL Synthesis 1400 Array BG

De 14" woofers produceerden een overtuigende volle klank met het orgel, zoals te horen is op in begin van Strauss's Also sprach Zarathustra, uitgevoerd door Erick Kunzel en de Cincinnati Pips op Time Warp (CD, Telarc CD-80106), en speelde de pijporgel's aanhoudende lage C (32Hz) dat James Busby's optreden van Howells' Master Tallis' Testament van Pipes Rhode Island (CD, Riage 101) afsluit. Beide selecties lieten de lucht in mijn kamer trillen en de losse radiator panelen rammelen.

Sonus Faber Guarneri Homage


De Guarneris klonken, direct nadat ik ze uit de doos had gehaald al meteen goed, maar uit de eerste auditie bleek dat ze extra lagen van subtiliteit zouden blijven onthullen, wat langdurig experimenteren verplichtte. De Musical Fidelity A-1000 class-A amplifier, alhoewel een beetje uit de prijsklasse van de Guarneri, toonde dat deze luidsprekers een zoete amp nodig hebben die harmonisch in evenwicht is.


ProAc Response D Two

In mijn luisterkamer had het Leben-ProAc koppel een mooi gebalanceerde combinatie van transparantie en helderheid dat samenging met muzikale zwaarte en warmte - geen gemakkelijk iets om voor elkaar te krijgen.


ProAc Response D18


ProAc maakt zelden blitse luidsprekers. De producten van het bedrijf hebben de neiging om er redelijk normaal uit te zien - en deze Response D18s lijken die trend te volgen.
Schrap de stijlvolle Ebony veneer - een £400 premium op de prijs die we al genoemd hebben - en je hebt, fysiek gezien tenminste, niets meer dan de zoveelste slanke two-way tower.

Quad ESL-989


De eerste luister sessie met een volledige Quad 99/909 stack was veelbelovend, maar nog niet beslissend. Zoals altijd klonken de pre-amplifiers van de Quad natuurlijk, maar met een gebrek aan finesse, detail, en algehele levendigheid, zelfs met bekwame power amps.
De 989 is de eerste echte full-range electrostaat die ik tegengekomen ben.

Ruark Talisman III

Vijf-ster luidsprekers zijn meestal algemeen inzetbaar, werken goed in vele systemen, en stellen het grootste gedeelte van de tijd veel mensen tevreden - maar niet deze luidsprekers. De Talisman IIIs zijn geweldig, erg muzikaal, en in staat om vele luisteraars te betoveren, maar in tegenstelling tot de meeste producten die vijf sterren ontvangen hebben ze een merkbare zwakheid - hun treble prestaties.


B&W Nautilus

De B&W Nautilus zijn de front luidsprekers in een systeem dat gebruik maakt van vier B&W Nautilus 801s als sides en rears, een B&W HTM als middenkanaal, en de Krell Master Reference Subwoofer. Versterking wordt in dit systeem gedaan door 13 Krell 650W monoblokken - 8 van deze zijn voor de slakkenhuisachtige Nautilus, welk van de meeste anders luidspreker ontwerpen verschilt wegens het feit hij actief is: de crossovers komen in een aparte doos, splitsen het signaal, en geven het door aan elke versterker

B&W XT4

MUZIKALE PRESTATIES:

De XTs bleken zeer geschikt om het weelderige, neo-British Invasion geluid van de cd  Strange Geometry van de band The Clientele's te reproduceren, de delicate snaarinstrumenten in "I Can't Seem to Make You Mine" gaf het weer met een mooie combinatie van zijdeachtigheid en detail. Terwijl het dromerige pop nummer richting zijn hoogtepunt zweefde, werd ik getroffen door hoe duidelijk de verschillende instrumentele lagen - snaarinstrumenten, piano, vibrato gitaar - klonken.

Infinity IRS Beta


Het woord dat de Infinity Betas het beste beschrijft is "fantastisch". Deze luidsprekers hebben meer aanleg om iemands haren overeind te doen staan dan enig ander systeem. Ik heb kippenvel van opnames met accordeon en harmonica solo's, wat ongehoord is, aangezien ik normaal gesproken geen van beide echt spannende muziek vindt om naar te luisteren.

Wilson Benesch Trinity

Wilson Benesch gaat misschien een zware strijd aan met de Trinity. Op het eerste gezicht verschilt het ontwerp weinig van de zeer gerespecteerde Arc van het bedrijf, met de toevoeging van een additionele super tweeter - en dat kan moeilijk het prijsverschil van £2000 rechtvaardigen.

Spendor SA1

Misschien lag het aan de begrensde lage bas output, maar het bleek relatief makkelijk om de optimale positie voor de Spendors te vinden in mijn kamer. Ik gebruikte mijn gebruikelijke 24" Celestion standaarden met de SA1s, de pilaar van elk van de standaarden gevuld met een mix van droog zand en lood. Onder het tapijt vastgenageld aan de grond, plaatsten deze standaarden mijn oren net boven te tweeter, maar ik had niet het idee dat ik onderuit moest zakken om een goede tonale balans te krijgen


Spendor A9

Het is gemakkelijk om een luidspreker als de Spendor A9 te onderschatten, hij kost immers $4000 en ziet er redelijk gewoontjes uit.Maar, zoals altijd, gaat het allemaal over de technische details. Spendor maakt zijn drive units binnenshuis in plaats van ze bij een OEM leverancier te halen. Dit geeft hun technici de vrije hand, gezien het feit dat een drive unit ontworpen kan worden voor een specifieke taak. Spendor heeft veel werk gedaan op cone materialen en is gegaan voor een cone van polypropeen en kevlar voor de twee bas drivers.

Dali Ikon 5mk2


De beste manier om een luidspreker te kiezen die bij jou past, is door op je oren te vertrouwen. Pak een aantal CDs mee die je kent en luister naar ze via zoveel mogelijk luidsprekers. Houd aantekeningen bij over hoe elke luidspreker klinkt, aangezien je dat waarschijnlijk snel weer zult vergeten. Daarom is het geweldig om in een gespecialiseerde audio zaak een comparator te gebruiken.

Dynaudio contour s3.4


Verwacht niet dat deze luidsprekers meteen goed klinken als ze net uit de doos komen. De eerste dag was verschrikkelijk. Het geluid was vervaagd, met teveel bas en een erg verzonken midrange. Er was geen stereo afbeelding van het geluid, zelfs niet met de beste opnames. Ik had deze ervaring ook met de Audience 42, dus ik verwachtte niet veel, maar ik verwachtte niet dat het zo erg zou zijn. Ik kreeg de luidsprekers op vrijdagmiddag, en na een paar uur van 'breaking in'

Dynaudio Evidence Master

Dynaudio luidsprekers springen nooit op om één bepaald ding heel hard te zeggen, maar wat ze wel doen is alles ongelofelijk accuraat zeggen, zodat jij uiteindelijk iets als "wow! Deze luidspreker is zo natuurlijk!" moet zeggen. Ik heb vele luidsprekers van deze prijsklasse beluisterd, waaronder merken als Wilson en B&W. Geen van hun spreekt tot je zoals Dynaudio. Dit is veruit mijn favoriete referentie niveau luidspreker. In een notendop: hij brengt een heel erg natuurlijke weergave van alle instrumenten en frequenties over.

Dynaudio Excite X32

Alle Excite modellen zijn voorzien van een Magnesiumsilicaat Polymeer cone woofer met gegoten aluminium behuizingen en aluminium spoelen. Dynaudio's speciaal bedekte soft-dome tweeters, met nieuw ontworpen magneet structuren, sieren alle luidsprekers. De Excite luidsprekers zijn beschikbaar in esdoorn, kersen, palissander, en zwart essen fineer hout; mijn recensie exemplaren kwamen in een diep en donker palissander, wat er werkelijk prachtig uitzag

Infinity Reference Standard V

De Infinity Reference Standard is, tot nu toe, de beste prestatie ooit van een bedrijf dat gewijd is aan het verkennen van de grenzen van luidspreker technologie. Het is in elk aspect een systeem zonder compromissen. Het traditionele maken van luidsprekers heeft historisch gezien altijd een compromis moeten hebben  tussen verschillende ontwerp limieten (dingen als efficiëntie, krachtvermogen, dispersie, kastgrote, prijs, en andere factoren die ten koste van elkaar gingen) met een doel een "praktisch" eindproduct te bereiken


Genesis 2.2

Wauw, wat heb ik me vergist!
De allereerste noot liet niet alleen mijn vooroordeel verdwijnen, maar schudde ook aan de grondvesten van een paar van mijn overtuigingen die ik tijdens jaren gebruik van 'high-end' gereedschap gevormd heb. In het verleden ben ik grote creaties tegengekomen - zowel in een gecontroleerde omgeving als in demoruimtes - en hun neiging om een gigantisch beeld te projecteren, wat ongetwijfeld indrukwekkend is maar altijd vermoeiend wordt op de lange termijn, laat staan schaamteloos onrealistisch.

 


Diapason Karis

Het is niet vaak dat we het woord 'polyhedron' tegenkomen, of het nou te maken heeft met hi-fi of niet. Echter, bekijk Diapason's verkoopbrochure en daar staat het, samengaand met uitdrukkingen als 'staven van massief walnoot', gebruikt om de constructie van de kast aan te duiden, en 'direct drive' technologie - refererend naar het ontbreken van een elektrische crossover tussen de mid/bass driver en luidspreker terminals.


De AMT tweeter van de B25 produceerde de treble en hogere midrange zonder moeite en met een gebrek aan oneffenheid. De vibe begeleiding in "The Mooche"van Rendezvous: Jerome Harris Quintet Plays Jazz glinsterde met cascades van duidelijk gedefinieerde harmonieen, terwijl de trompet en trombone solo's prachtig geluid leverden. Ik hield vooral van de subtiele harmonische boventonen in "Unspoken Words" in Joe Beck's The Journey en het angstaanjagende en transparante klokkengelui dat H. Owen Reed's La Fiesta Mexicana van Howard Dunn

 

 


B&W 804 Diamond
B&W 804 Diamond vs. B&W 803D.

Ik heb de kans gehad om de "oude" 803D naast de 804 Diamond te zetten en ze te vergelijken. Ik was erg verrast. De 803D won zeker weten op het gebied van "grootheid van geluid" gezien zijn grotere kast. Maar, het kon (totaal) niet op tegen het "begrip" van het geluid dat uit de 804 Diamond kwam. De 803D klonk eigenlijk een beetje ingesloten en gedempt.

.





























 

 

 

  Beluister de beste luidsprekers tot 7.000 euro per set.

               Millon Phantom

 
 

Beluister het bij:

Audio World      Oosterhout   0162-429618
Millon                 Alkmaar        072 5156166